Bronx -
The Bronx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Bronx
Hrabstwo Bronx, Nowy Jork
Yankee Stadium (w środku), budynek sądu hrabstwa Bronx i Grand Concourse w kierunku szczytu.  Na prawo od obecnego stadionu znajduje się miejsce jego poprzednika.
Yankee Stadium (w środku), budynek sądu hrabstwa Bronx i Grand Concourse w kierunku szczytu. Na prawo od obecnego stadionu znajduje się miejsce jego poprzednika .
Flaga Bronxu
Oficjalna pieczęć Bronxu
Motto(a): 
Ne cede malis - „Nie poddają się złu”
(dosł „Nie poddają się złu rzeczy”)
Mapa przedstawiająca Bronx
Lokalizacja w stanie Nowy Jork
Lokalizacja w stanie Nowy Jork
Współrzędne:
Kraj
 
Stany Zjednoczone
Państwo
 
Nowy Jork
Hrabstwo Bronx (równoległy)
Miasto Nowy Jork
Utworzono dzielnicę 1898 ( Hrabstwo w 1914)
Nazwany dla Jonas Bronck
Rząd
 • Rodzaj Dzielnica Nowego Jorku
 •  Prezydent Gminy Vanessa Gibson ( D )
(dzielnica Bronxu)
 •  Prokurator Okręgowy Darcel Clark (D)
(Hrabstwo Bronx)
Powierzchnia
 • Całkowity 57 mil kwadratowych (150 km2 )
 • Grunt 42 mil kwadratowych (110 km 2 )
 • Woda 15 mil kwadratowych (40 km 2 ) 27%
Najwyższa wysokość
280 stóp (90 m)
Populacja
 
(2020)
 • Całkowity 1 472 654
 • Gęstość 34 917,7 / mil kw. (13 481,8 / km 2 )
 •  Demonim
Bronxite
Strefa czasowa UTC-05:00 ( Wschód )
 • lato ( czas letni )
UTC-04:00 (EDT)
104
Numery kierunkowe 718/347/929 , 917
PKB (2018) 42,7 mld USD
Stronie internetowej Edytuj to na Wikidata
.

Bronx jest podzielony przez rzekę Bronx na część górzystą na zachodzie i bardziej płaską część wschodnią . Nazwy ulic wschodniej i zachodniej są podzielone Jerome Avenue . West Bronx został przyłączony do Nowego Jorku w 1874 r., a obszary na wschód od rzeki Bronx w 1895 r. Hrabstwo Bronx zostało oddzielone od hrabstwa Nowy Jork w 1914 r. Około jedna czwarta obszaru Bronxu to otwarta przestrzeń, w tym cmentarz Woodlawn w Van Cortlandt Park , Pelham Bay Park , nowojorski ogród botaniczny i Bronx Zoo w północnej i środkowej części dzielnicy. Las rodzinny Thain w Ogrodzie Botanicznym w Nowym Jorku ma tysiące lat; jest to największy zachowany fragment pierwotnego lasu w Nowym Jorku, który kiedyś pokrywał miasto. Te otwarte przestrzenie znajdują się głównie na gruntach zarezerwowanych pod koniec XIX wieku, gdy rozwój urbanistyczny postępował na północ i wschód od Manhattanu.

Słowo „Bronx” pochodzi od urodzonego na Farerach (lub szwedzkiego ) Jonasa Broncka , który założył pierwszą osadę na tym obszarze jako część kolonii Nowej Holandii w 1639 roku. Europejscy osadnicy wysiedlili rodzimych Lenape po 1643 roku. XX wieku Bronx przyjmował wiele grup imigrantów i migrantów, ponieważ przekształcał się w społeczność miejską, najpierw z krajów europejskich (szczególnie z Irlandii , Niemiec , Włoch i Europy Wschodniej ), a później z regionu Karaibów (szczególnie Portoryko , Haiti , Jamajka , i Dominikana ), a także imigranci afroamerykańscy z południa Stanów Zjednoczonych .

Bronx zawiera najbiedniejszy okręg kongresowy w Stanach Zjednoczonych , 15. dzielnicę . Istnieją jednak dzielnice o wysokich i średnich dochodach, takie jak Riverdale , Fieldston , Spuyten Duyvil , Schuylerville , Pelham Bay , Pelham Gardens , Morris Park i Country Club . Pod koniec lat 60., w latach 70. i 80. oraz na początku lat 90. w niektórych częściach Bronksu nastąpił gwałtowny spadek liczby ludności, mieszkań i jakości życia, którego kulminacją była fala podpaleń pod koniec lat 70. XX wieku. Zwłaszcza południowy Bronx doświadczył poważnego upadku urbanistycznego . Dzielnica zaczęła doświadczać nowego wzrostu populacji od końca lat 90. i nadal jest obecna.

Etymologia i nazewnictwo

Wczesne imiona

Mapa południowego hrabstwa Westchester w 1867 r. To, wraz z południową częścią dawnego miasta Yonkers , stało się Bronxem.
.

był potomkiem Pietera Broncka, albo synem Jonasa Broncka, albo jego młodszym bratem, ale najprawdopodobniej bratankiem lub kuzynem, ponieważ różnica wieku wynosiła 16 lat. Dużo pracy nad szwedzkim roszczeniem podjął Brian G. Andersson, były komisarz nowojorskiego Departamentu Rekordów, który pomógł zorganizować obchody 375. rocznicy w rodzinnym mieście Broncka w 2014 roku.

Użycie przedimka określonego

Bronx jest określany przedimkiem określonym jako „Bronx”, zarówno prawnie, jak i potocznie. Hrabstwo Bronx nie umieszcza „The” bezpośrednio przed „Bronx” w formalnych odniesieniach, w przeciwieństwie do równorzędnej dzielnicy Bronx, ani United States Postal Service w swojej bazie danych adresów Bronx (format miasta i stanu jest adres pocztowy po prostu „Bronx, NY”). Region został najwyraźniej nazwany na cześć rzeki Bronx i po raz pierwszy pojawił się w „Załączonej dzielnicy Bronxu” utworzonej w 1874 roku z części hrabstwa Westchester . Kontynuowano ją w „Borough of The Bronx”, która obejmowała większą aneksję z hrabstwa Westchester w 1898 roku. Użycie przedimka określonego przypisuje się stylowi odnoszenia się do rzek. Stare wyjaśnienie historii użycia przedimka określonego w nazwie gminy wywodzi się od wyrażenia „zwiedzanie Broncków”, odnoszącego się do rodziny osadników.

Czasami kwestionuje się kapitalizację nazwy gminy. Ogólnie rzecz biorąc, przedimek określony jest małymi literami w nazwach miejscowości („Bronx”) z wyjątkiem oficjalnych odniesień. Przedimek określony jest pisany wielką literą („The Bronx”) na początku zdania lub w każdej innej sytuacji, w której zwykle małe słowo byłoby pisane wielką literą. Jednak niektóre osoby i grupy zawsze odnoszą się do dzielnicy wielką literą, na przykład Bronx Borough Historyk Lloyd Ultan , Towarzystwo Historyczne Hrabstwa Bronx i organizacja z siedzibą w Bronxie Great and Glorious Grand Army of The Bronx, twierdząc, że artykuł jest częścią nazwy własnej. W szczególności Wielka i Chwalebna Wielka Armia Bronxu prowadzi starania, aby miasto odnosiło się do dzielnicy za pomocą przedimka określonego wielkimi literami we wszystkich zastosowaniach, porównując przedimek pisany małymi literami w nazwie Bronxu do „niezmieniania „s” w ” Staten Island”.

Historia

Pierwsza opublikowana książka o historii Bronxu: Historia Bronx Borough, City of New York autorstwa Randall Comfort

Europejska kolonizacja Bronxu rozpoczęła się w 1639 roku. Bronx był pierwotnie częścią hrabstwa Westchester , ale został scedowany na hrabstwo New York w dwóch głównych częściach ( West Bronx , 1874 i East Bronx , 1895), zanim stał się hrabstwem Bronx. Pierwotnie obszar ten był częścią terytorium Lenape 's Lenapehoking , zamieszkiwanego przez Siwanoya z Konfederacji Wappinger . Z biegiem czasu koloniści europejscy przekształcili gminę w pola uprawne.

przed 1914

Rozwój Bronxu jest bezpośrednio związany ze strategicznym położeniem pomiędzy Nową Anglią a Nowym Jorkiem ( Manhattan ). Kontrola nad mostami na rzece Harlem nękała okres brytyjskich rządów kolonialnych. Most Królewski, wybudowany w 1693 r., w miejscu, gdzie Broadway docierał do strumienia Spuyten Duyvil Creek , był własnością Fredericka Philipse , lorda Philipse Manor . Miejscowi rolnicy po obu stronach potoku byli niezadowoleni z opłat za przejazd, aw 1759 roku Jacobus Dyckman i Benjamin Palmer poprowadzili ich do budowy bezpłatnego mostu na rzece Harlem. Po wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych zniesiono myto na Moście Królewskim.

Terytorium znajdujące się obecnie w hrabstwie Bronx było pierwotnie częścią hrabstwa Westchester , jednego z 12 pierwotnych hrabstw angielskiej prowincji Nowy Jork . Obecne hrabstwo Bronx obejmowało miasto Westchester oraz części miast w Yonkers , Eastchester i Pelham . W 1846 r. powstało nowe miasto z podziału Westchester, nazwane West Farms. Z kolei miasto Morrisania zostało utworzone z West Farms w 1855 roku. W 1873 roku miasto Kingsbridge zostało założone w dawnych granicach miasta Yonkers, w przybliżeniu odpowiadające współczesnym dzielnicom Bronxu Kingsbridge, Riverdale i Woodlawn Heights i obejmował cmentarz Woodlawn .

Wśród słynnych osadników na Bronksie w XIX i na początku XX wieku byli pisarka Willa Cather , kupiec tytoniowy Pierre Lorillard i wynalazca Jordan L. Mott , który założył Mott Haven , aby pomieścić robotników w jego hucie żelaza.

Konsolidacja Bronxu w Nowym Jorku przebiegała w dwóch etapach. W 1873 r. ustawodawca stanowy przyłączył Kingsbridge, West Farms i Morrisanię do Nowego Jorku, z mocą obowiązującą w 1874 r.; trzy miasta zostały wkrótce zlikwidowane.

Całe terytorium na wschód od rzeki Bronx zostało przyłączone do miasta w 1895 roku, trzy lata przed konsolidacją Nowego Jorku z Brooklynem , Queens i Staten Island . Obejmowało to miasto Westchester (które głosowało przeciwko konsolidacji w 1894 roku) oraz części Eastchester i Pelham. Społeczność żeglarska City Island zagłosowała za przyłączeniem się do miasta w 1896 roku.

, które obejmowało już Manhattan i resztę Nowego Jorku sprzed 1874 r.).

19 kwietnia 1912 r. te części hrabstwa Nowy Jork, które zostały zaanektowane z hrabstwa Westchester w poprzednich dziesięcioleciach, zostały nowo utworzone jako hrabstwo Bronx, 62. i ostatnie hrabstwo utworzone przez państwo, z mocą obowiązującą w 1914 r. Sądy hrabstwa Bronx zostały otwarte dla biznes w dniu 2 stycznia 1914 (tego samego dnia, w którym John P. Mitchel rozpoczął pracę jako burmistrz Nowego Jorku ). Marble Hill na Manhattanie było teraz połączone z Bronxem poprzez wypełnienie dawnej drogi wodnej, ale nie stało się częścią dzielnicy ani hrabstwa.

Po 1914

Historię Bronksu w XX wieku można podzielić na cztery okresy: okres boomu w latach 1900-29, z sześciokrotnym wzrostem liczby ludności z 200 000 w 1900 do 1,3 miliona w 1930. Wielki Kryzys i okres powojenny Drugie lata przyniosły spowolnienie wzrostu prowadzące do ostatecznego spadku. Od połowy do końca stulecia były ciężkie czasy, ponieważ Bronx zmienił się w latach 1950-85 z obszaru o przeważnie umiarkowanych dochodach do obszaru o przeważnie niższych dochodach, z wysokimi wskaźnikami brutalnej przestępczości i ubóstwa na niektórych obszarach. Bronx doświadczył odrodzenia gospodarczego i rozwojowego, które rozpoczęło się pod koniec lat 80. i trwa do dziś.

Rozwój Nowego Jorku

Grand Concourse i 161st Street , jak pojawiły się około 1900
Wzniesiona stacja Simpson Street została zbudowana w 1904 r. i otwarta 26 listopada 1904 r. Została wpisana do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych 17 września 2004 r. pod numerem 04001027.

Bronx był przez wiele pokoleń obszarem w większości wiejskim, z małymi gospodarstwami zaopatrującymi miejskie rynki. Jednak pod koniec XIX wieku przekształcił się w przedmieście kolejowe. Szybszy transport umożliwił szybki wzrost populacji pod koniec XIX wieku, obejmujący przejście z tramwajów konnych na wzniesione linie kolejowe i system metra, który połączył się z Manhattanem w 1904 roku.

Południowy Bronx był przez wiele lat ośrodkiem produkcyjnym i był znany jako centrum produkcji fortepianów na początku XX wieku. W 1919 roku Bronx był miejscem 63 fabryk fortepianów zatrudniających ponad 5000 pracowników.

Pod koniec I wojny światowej Bronx był gospodarzem niewielkich Targów Światowych w 1918 roku przy 177th Street i DeVoe Avenue.

Bronx przeszedł szybki rozwój miast po I wojnie światowej. Rozbudowa nowojorskiego metra przyczyniła się do wzrostu populacji, ponieważ tysiące imigrantów przybyło na Bronx, co spowodowało duży boom w budownictwie mieszkaniowym. Wśród tych grup osiedliło się tu wielu Amerykanów pochodzenia irlandzkiego , Amerykanów włoskich , a zwłaszcza Amerykanów pochodzenia żydowskiego . Ponadto do gminy przenieśli się francuscy , niemieccy , polscy i inni imigranci. Jako dowód zmian w populacji, do 1937 r. w Bronksie mieszkało 592 185 Żydów (43,9% populacji gminy), podczas gdy w 2011 r. w gminie mieszkało tylko 54 tys . do innych zastosowań.

Zmiana

Przemytnicy i gangi były aktywne na Bronksie podczas prohibicji (1920-33). Irlandzkie, włoskie, żydowskie i polskie gangi przemycały większość nielegalnej whisky, a najstarsze dzielnice dzielnicy popadły w biedę. Enright oświadczył, że knajpy są domem dla „okrutnych elementów, przemytników, hazardzistów i ich przyjaciół ze wszystkich środowisk”, współpracujących, aby „ominąć prawo, uniknąć kary za swoje przestępstwa lub zniechęcić policję do wykonania swoich obowiązków”.

W latach 1930 i 1960, Bronxici o umiarkowanych i wyższych dochodach (w większości nie-latynoscy biali) zaczęli przenosić się z południowo-zachodnich dzielnic gminy. Ta migracja pozostawiła w zachodnim Bronksie głównie biedną populację Afroamerykanów i Latynosów (w większości Portorykańczyków ). Jednym z istotnych czynników, który zmienił demografię rasową i ekonomiczną, była budowa Co-op City , zbudowanego dla mieszkańców klasy średniej w mieszkaniach rodzinnych. Zespół wysokościowy odegrał znaczącą rolę w odwadnianiu mieszczan ze starszych kamienic na południowych i zachodnich obrzeżach podgrodzia. Większość społeczności, w większości nie-latynoskich białych, znajduje się dziś we wschodniej i północno-zachodniej części dzielnicy .

sprawiły, że dla właścicieli mniej opłacalnym (lub bardziej kosztownym) jest utrzymywanie istniejących budynków z ich obecnymi najemcami, niż porzucanie lub niszczenie tych budynków.

W latach siedemdziesiątych część Bronxu nękała fala podpaleń. Spalanie budynków odbywało się głównie w najbiedniejszych społecznościach, takich jak południowy Bronx. Jednym z wyjaśnień tego zdarzenia było to, że właściciele zdecydowali się spalić swoje budynki o niskiej wartości nieruchomości i wziąć pieniądze z ubezpieczenia, ponieważ łatwiej im było uzyskać pieniądze z ubezpieczenia niż próbować odnowić zniszczony budynek lub sprzedać budynek w bardzo trudnej okolicy . Bronx utożsamiono z wysokim wskaźnikiem ubóstwa i bezrobocia, co było głównie uporczywym problemem w południowym Bronksie. Zdarzały się przypadki, w których lokatorzy podpalali budynek, w którym mieszkali, aby mogli kwalifikować się do awaryjnej relokacji przez miejskie agencje pomocy społecznej do lepszych mieszkań, czasami przenosząc się do innych części miasta.

Spośród 289 obwodów spisowych w dzielnicy Bronx, siedem obwodów straciło ponad 97% swoich budynków w wyniku podpalenia i opuszczenia w latach 1970-1980; w kolejnych czterdziestu czterech obwodach ponad 50% ich budynków spotkał ten sam los. Na początku lat osiemdziesiątych Bronx był uważany za najbardziej zniszczony obszar miejski w kraju, szczególnie Bronx Południowy, który odnotował utratę 60% populacji i 40% jednostek mieszkaniowych. Jednak od lat 90. wiele wypalonych i zaniedbanych kamienic zostało zastąpionych nowymi lokalami mieszkalnymi.

Rewitalizacja

czteropiętrowe domy wzdłuż miejskiej ulicy
Domy szeregowe w miejscu, gdzie kiedyś był spalony gruz. Bronx od tego czasu przeszedł rewitalizację

Od końca lat osiemdziesiątych w Bronksie nastąpił znaczący rozwój, po raz pierwszy stymulowany przez miejski „dziesięcioletni plan mieszkaniowy” i członków społeczności pracujących nad odbudową infrastruktury społecznej, gospodarczej i środowiskowej poprzez tworzenie tanich mieszkań . Grupy związane z kościołami w południowym Bronksie wzniosły Domy Nehemiasza z około 1000 jednostek. Organizacja oddolna Nos Quedamos, znana jako Melrose Commons, zaczęła odbudowywać tereny w południowym Bronksie. Linia IRT White Plains Road ( pociągi

i ) zaczęła wykazywać wzrost liczby pasażerów. Sieci takie jak Marshalls , Staples i Target otworzyły sklepy w Bronksie. Więcej oddziałów bankowych zostało otwartych w całym Bronksie (wzrost ze 106 w 1997 do 149 w 2007), chociaż nie głównie w dzielnicach ubogich lub mniejszościowych, podczas gdy Bronx wciąż ma mniej oddziałów na osobę niż inne dzielnice.

Znak Bronx - All-America City
doniósł, że „dźwigi budowlane stały się nową wizualną metaforą gminy, zastępując naklejki na okna z lat 80., na których w oknach opuszczonych budynków umieszczano zdjęcia roślin doniczkowych i zaciągniętych zasłon”. W gminie od 2002 r. rozpoczęto budowę nowych budynków. W okresie od 2002 r. do czerwca 2007 r. wybudowano lub rozpoczęto budowę 33 687 nowych mieszkań, aw nowe domy zainwestowano 4,8 mld USD. Tylko w pierwszych sześciu miesiącach 2007 r. całkowite inwestycje w nowe projekty mieszkaniowe wyniosły 965 mln USD, a ukończenie 5187 mieszkań było zaplanowane. Wiele nowych inwestycji pojawia się na wcześniej pustych parcelach w południowym Bronksie.

Ponadto nastąpiła rewitalizacja istniejącego rynku mieszkaniowego w obszarach takich jak Hunts Point, Lower Concourse i dzielnicach otaczających most Third Avenue Bridge, ponieważ ludzie kupują mieszkania i je remontują. Kilka butikowych i sieciowych hoteli otwarto w 2010 roku w południowym Bronksie .

Nowe rozwiązania są w toku. Główny urząd pocztowy Bronx na rogu Grand Concourse i East 149th Street jest przekształcany w rynek, butiki, restauracje i powierzchnie biurowe z koncesją USPS. Zbrojownia Kingsbridge , często cytowana jako największa zbrojownia na świecie, ma zostać przebudowana jako Kingsbridge National Ice Center.

.

Geografia

Lokalizacja Bronxu (czerwony) w Nowym Jorku (pozostałe białe)
Widok z lotu ptaka na Bronx od wschodu nocą

Lokalizacja i cechy fizyczne

New York Times 1896 mapa parków i tranzytu w nowo przyłączonym Bronksie. Marble Hill jest w kolorze różowym, odciętym przez wodę od reszty Manhattanu w kolorze pomarańczowym. Van Cortlandt , Pelham Bay i Crotona Parks są jasnozielone, podobnie jak Bronx Park (obecnie siedziba nowojorskiego Ogrodu Botanicznego i Bronx Zoo ), Woodlawn Cemetery średniozielone, obiekty sportowe ciemnozielone, jeszcze nie wybudowany Jerome Park Reservoir jasny niebieski, St. John's College (obecnie Fordham University ) fioletowy, a granice miasta nowo poszerzony Nowy Jork czerwony.

Według US Census Bureau , hrabstwo Bronx ma łączną powierzchnię 57 mil kwadratowych (150 km 2 ), z czego 42 mile kwadratowe (110 km 2 ) to ląd, a 15 mil kwadratowych (39 km 2 ) (27%) to woda .

Bronx jest najbardziej wysuniętą na północ dzielnicą Nowego Jorku, najbardziej wysuniętym na południe hrabstwem kontynentalnym stanu Nowy Jork i jedyną częścią Nowego Jorku, która prawie w całości znajduje się na kontynencie północnoamerykańskim. Jego podłoże to przede wszystkim gnejs Fordham , wysokogatunkowa, silnie pofałdowana skała metamorficzna zawierająca znaczne ilości różowego skalenia . Marble Hill – politycznie część Manhattanu, ale teraz fizycznie związana z Bronxem – jest tak zwane ze względu na formowanie się tam marmuru z Inwood , a także w Inwood, Manhattan oraz części Bronxu i hrabstwa Westchester.

i straż pożarna są jednak udostępniane Bronxowi, a nie Manhattanowi.

Rzeka Bronx płynie na południe od hrabstwa Westchester przez dzielnicę, opróżniając się do East River; jest to jedyna całkowicie słodkowodna rzeka w Nowym Jorku. Mniejsza rzeka, rzeka Hutchinson (nazwana na cześć przywódczyni religijnej Anne Hutchinson , zabitej wzdłuż jej brzegów w 1641 r.), przepływa przez wschodni Bronx i wpada do zatoki Eastchester .

Bronx obejmuje również kilka małych wysp na East River i Long Island Sound , takich jak City Island i Hart Island . Wyspa Rikers na East River, gdzie znajduje się duży kompleks więzienny dla całego miasta, jest również częścią Bronxu.

Najwyższe wzniesienie Bronxu na 280 stóp (85 m) znajduje się w północno-zachodnim rogu, na zachód od Van Cortlandt Park i na obszarze Chapel Farm w pobliżu Riverdale Country School . Przeciwna (południowo-wschodnia) strona Bronxu ma cztery duże, niskie półwyspy lub „szyje” nisko położonej ziemi, które wcinają się w wody East River i niegdyś były słonymi bagnami: Hunt's Point, Clason's Point, Screvin's Neck i Throggs Neck . Dalej wzdłuż wybrzeża, Rodman's Neck leży pomiędzy Pelham Bay Park na północnym wschodzie a City Island . Nieregularna linia brzegowa Bronxu rozciąga się na 75 mil kwadratowych (194 km 2 ).

Parki i otwarta przestrzeń

Przykładowe otwarte przestrzenie i parki Bronx Nabyty Nazwa włości mi 2 hektarów 1863 Cmentarz leśny 400 0,6 162 1888 Park Zatoki Pelham 2764 4.3 1119 Park Van Cortlandta 1146 1,8 464 Park Bronx 718 1,1 291 Park Crotona 128 0,2 52 Park Mariacki 35 0,05 14 1890 Zbiornik Jerome Park 94 0,15 38 1897 Park Św. Jakuba 11 0,02 4,6 1899 Park zapory Macombs † 28 0,04 12 1909 Park Henry'ego Hudsona 9 0,01 4 1937 Park przy przystani promowej 414 0,65 168 Park Soundview 196 0,31 79 1962 Wzgórze fal 21 0,03 8,5 Powierzchnia gruntów Bronxu w 2000 r. 26,897 42,0 10,885 Obszar wodny 9,855 15,4 3988 Powierzchnia całkowita 36 752 57,4 14,873zamknięto w 2007 r. z powodu budowy nowego parku i stadionu Yankee Główne źródło: Departament Parków i Rekreacji Miasta Nowy Jork

Chociaż hrabstwo Bronx było trzecim najgęściej zaludnionym hrabstwem w Stanach Zjednoczonych w 2006 r. (po Manhattanie i Brooklynie ), 7000 akrów (28 km2 ) Bronxu – około jednej piątej powierzchni Bronksu i jednej czwartej jego powierzchnia gruntu – jest przekazywana na tereny parkowe. Wizja systemu głównych parków Bronxu połączonych parkopodobnymi arteriami jest zwykle przypisywana Johnowi Mullaly .

Cmentarz Woodlawn , jeden z największych cmentarzy w Nowym Jorku, znajduje się na zachodnim brzegu rzeki Bronx w pobliżu Yonkers . Został otwarty w 1863 r. w ówczesnym mieście Yonkers, wówczas wiejskim.

W północnej części dzielnicy znajduje się największy park w Nowym Jorku — Pelham Bay Park , który obejmuje Orchard Beach — oraz trzeci co do wielkości park Van Cortlandt , który znajduje się na zachód od cmentarza Woodlawn i graniczy z Yonkers . Również w północnym Bronksie, Wave Hill , dawna posiadłość George'a W. Perkinsa – znana z zabytkowego domu, ogrodów, zmieniających się instalacji artystycznych i koncertów dla konkretnych miejsc – wychodzi na New Jersey Palisades z cypla nad rzeką Hudson w Riverdale . Bliżej centrum gminy i wzdłuż rzeki Bronx znajduje się Bronx Park ; na jej północnym krańcu znajdują się nowojorskie Ogrody Botaniczne , które zachowały ostatnią część pierwotnego lasu cykuty , który niegdyś pokrywał hrabstwo, a na południowym krańcu Bronx Zoo , największy miejski ogrod zoologiczny w Stanach Zjednoczonych.

, w którym znajduje się jezioro o powierzchni 1,3 ha (1,3 ha), 28 gatunków drzew i duży basen. Ziemia pod te i wiele innych parków została kupiona przez Miasto Nowy Jork w 1888 roku, gdy grunty były wciąż otwarte i niedrogie, w oczekiwaniu na przyszłe potrzeby i przyszłe naciski na rozwój.

Część nabytej ziemi została zarezerwowana dla Grand Concourse i Pelham Parkway , pierwszego z szeregu bulwarów i parków ( arterii komunikacyjnych wysadzanych drzewami, roślinnością i zielenią). Późniejsze projekty obejmowały Bronx River Parkway , która rozwinęła drogę, jednocześnie odbudowując brzeg rzeki i zmniejszając zanieczyszczenie, Mosholu Parkway i Henry Hudson Parkway .

Północny kraniec wyspy Hunter w Pelham Bay Park
i przywrócenie ich do stanu naturalnego.

Dzielnice

Liczba, położenie i granice dzielnic Bronxu (wiele z nich znajduje się na terenach XIX-wiecznych wiosek) stały się niejasne z czasem i kolejnymi falami przybyszów. W 2006 roku Manny Fernandez z The New York Times napisał:

Godne uwagi dzielnice Bronxu obejmują South Bronx ; Małe Włochy na Arthur Avenue w sekcji Belmont ; i Riverdale .

Wschodni Bronx

( Bronx Community Districts 9 [południe centralne] , 10 [wschód] , 11 [wschód centralny] i 12 [północno centralny]  )

Sąsiedztwo Co-op City to największe spółdzielcze osiedle mieszkaniowe na świecie.

Na wschód od rzeki Bronx dzielnica jest stosunkowo płaska i obejmuje cztery duże niskie półwyspy lub „szyje” nisko położonej ziemi, która wpadała w wody rzeki East i niegdyś była słonymi bagnami: Hunts Point, Clason's Point, Screvin's Neck (Castle Hill Point) i Throgs Neck . East Bronx to starsze kamienice, niskodochodowe osiedla mieszkaniowe, domy wielorodzinne, a także domy jednorodzinne. Obejmuje największy park w Nowym Jorku: Pelham Bay Park wzdłuż granicy Westchester -Bronx.

Okolice obejmują: Clason's Point , Harding Park , Soundview , Castle Hill , Parkchester ( Community District 9 ) ; Throggs Neck , Country Club , City Island , Pelham Bay , Edgewater Park , Co-op City ( Community District 10 ) ; Westchester Square , Van Nest , Pelham Parkway , Morris Park ( Community District 11 ) ; Williamsbridge , Eastchester , Baychester , Edenwald i Wakefield ( 12 Dystrykt Gminy ) .

Wyspa Miejska i Wyspa Harta
Zatopiona łódź u wybrzeży City Island

( Dzielnica Bronx Community 10 )

City Island znajduje się na wschód od Pelham Bay Park w Long Island Sound i słynie z restauracji serwujących owoce morza i prywatnych domów nad wodą. Pojedyncza ulica handlowa City Island, City Island Avenue, przypomina małe miasteczko w Nowej Anglii. Jest on połączony z Rodman's Neck na stałym lądzie przez City Island Bridge .

Na wschód od City Island znajduje się wyspa Hart , która jest niezamieszkana i niedostępna dla zwiedzających. Kiedyś służył jako więzienie, a teraz mieści nowojorskie pole garncarskie dla nieodebranych ciał.

Zachodni Bronx

Grand Concourse przy East 165th Street

( Dzielnice społeczności Bronx od 1 do 8, postępujące mniej więcej z południa na północny zachód)

Zachodnie części Bronksu są bardziej pagórkowate i zdominowane przez szereg równoległych grzbietów biegnących z południa na północ. Zachodni Bronx ma starsze budynki mieszkalne, osiedla mieszkaniowe o niskich dochodach, domy wielorodzinne w obszarach o niższych dochodach, a także większe domy jednorodzinne w bardziej zamożnych obszarach, takich jak Riverdale i Fieldston . Obejmuje trzeci co do wielkości park w Nowym Jorku: Van Cortlandt Park wzdłuż granicy Westchester-Bronx. Przebiega przez nią Grand Concourse , szeroki bulwar, z północy na południe.

Północno-zachodni Bronx

( Bronx Community Districts 7 [pomiędzy rzekami Bronx i Harlem ] i 8 [z widokiem na rzekę Hudson ] – plus część Zarządu 12)

Okolice obejmują: Fordham-Bedford, Bedford Park , Norwood , Kingsbridge Heights ( Dzielnica 7 ) , Kingsbridge , Riverdale ( Dystrykt 8 ) i Woodlawn Heights ( Dystrykt 12 ) . ( Marble Hill, Manhattan jest teraz połączony lądem z Bronxem, a nie Manhattanem i jest obsługiwany przez Bronx Community District 8.)

Południowy Bronx

( Dzielnice Bronx Community od 1 do 6 plus część CD 7 - posuwające się na północ, CD 2, 3 i 6 graniczą z rzeką Bronx od jej ujścia do Bronx Park , podczas gdy 1, 4, 5 i 7 wychodzą na Manhattan po drugiej stronie rzeki Harlem )

Podobnie jak inne dzielnice Nowego Jorku , South Bronx nie ma oficjalnych granic. Nazwa ta była używana do reprezentowania ubóstwa na Bronksie i jest stosowana do coraz bardziej wysuniętych na północ miejsc, tak że w 2000 roku Fordham Road był często używany jako północna granica. Rzeka Bronx bardziej konsekwentnie tworzy wschodnią granicę. Południowy Bronx ma wiele gęsto zabudowanych budynków mieszkalnych, osiedli mieszkaniowych o niskich dochodach i domów wielorodzinnych. South Bronx jest siedzibą sądu hrabstwa Bronx , Borough Hall i innych budynków rządowych, a także Yankee Stadium . Przecina go droga ekspresowa Cross Bronx Expressway ze wschodu na zachód. Południowy Bronx ma jedne z najbiedniejszych dzielnic w kraju, a także obszary o bardzo wysokiej przestępczości.

Okolice obejmują: The Hub (dzielnica handlowa przy Trzeciej Alei i East 149th Street), Port Morris , Mott Haven ( Dzielnica 1 ) , Melrose ( Dystrykt 1 i 3 ) , Morrisania , East Morrisania [znany również jako Crotona Park East] ( Okręg III ) , Hunts Point , Longwood ( Okręg II ) , Highbridge , Concourse ( Okręg IV ) , West Farms , Belmont , East Tremont ( Okręg VI ) , Tremont , Morris Heights ( Okręg V ) , Wzgórza Uniwersytetu . ( Okręg gminny 5 i Okręg gminny 7 ) .

Sąsiednie hrabstwa

Bronx sąsiaduje z:

Klimat

Źródło: NOAA
Dane klimatyczne dla Bronxu
Miesiąc Jan luty Zniszczyć kwiecień Móc Czerwiec Lipiec sie Sep Październik Listopad Grudzień Rok
Średnia wysoka °F (°C) 39,7
(4,3)
42,6
(5,9)
50,3
(10,2)
61,4
(16,3)
72,3
(22,4)
80,9
(27,2)
86,1
(30,1)
84,1
(28,9)
77,1
(25,1)
65,8
(18,8)
54,1
(12,3)
44,8
(7,1)
63,3
(17,4)
Średnia niska °F (°C) 27,3
(-2,6)
28,7
(-1,8)
34,6
(1,4)
44,4
(6,9)
54,6
(12,6)
64,3
(17,9)
70,6
(21,4)
69,1
(20,6)
62,1
(16,7)
50,7
(10,4)
41,3
(5,2)
33,1
(0,6)
48,4
(9,1)
Średnie opady w calach (mm) 3,74
(95)
3,19
(81)
4,37
(111)
3,95
(100)
4.06
(103)
4,55
(116)
4,37
(111)
4,82
(122)
4,55
(116)
4.13
(105)
3,45
(88)
4,67
(119)
49,85
(1 266)
Średnie cale opadów śniegu (cm) 8,4
(21)
8,9
(23)
4.3
(11)
0,5
(1,3)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0,4
(1,0)
4.1
(10)
26,6
(68)

Dane demograficzne

Populacja historyczna Źródła: 1790-1990;
Spis ludności Muzyka pop.
1790 1,781
1800 1,755 -1,5%
1810 2267 29,2%
1820 2782 22,7%
1830 3023 8,7%
1840 5,346 76,8%
1850 8032 50,2%
1860 23,593 193,7%
1870 37 393 58,5%
1880 51.980 39,0%
1890 88,908 71,0%
1900 200 507 125,5%
1910 430,980 114,9%
1920 732.016 69,8%
1930 1 265 258 72,8%
1940 1 394 711 10,2%
1950 1,451,277 4,1%
1960 1 424 815 -1,8%
1970 1,471,701 3,3%
1980 1 168 972 -20,6%
1990 1 203 789 3,0%
2000 1,332,650 10,7%
2010 1,385,108 3,9%
2020 1 472 654 6,3%

Jurysdykcja Populacja PKB † Powierzchnia terenu Gęstość zaludnienia
Bronx
1 472 654$” 42,695 42,2 109,3 34 920 13 482
Królowie
2 736 074 91,559 69,4 179,7 39 438 15 227
Nowy Jork
1 694 251 600,244 22,7 58,8 74 781 28,872
Królowe
2 405 464 93,310 108,7 281,5 22 125 8542
Richmond
495 747 14,514 57,5 148,9 8618 3,327 8 804 190 842.343 zł 302,6 783,8 29,095 11 234 20.215,751 47 126,4 122 056,8 429 166 † PKB = Produkt Krajowy Brutto     Źródła : i zobacz artykuły dotyczące poszczególnych gmin

Rasa, pochodzenie etniczne, język i imigracja

Szacunki na rok 2018

Wyścig 2018 2010 1990 1970 1950
biały 44,9% 27,9% 35,7% 73,4% 93,1%
—Nie-latynoski 9,1% 10,9% 22,6% Nie dotyczy Nie dotyczy
Czarny lub Afroamerykanin 43,6% 36,5% 37,3% 24,3% 6,7%
Hiszpanie lub Latynosi (dowolnej rasy) 56,4% 53,5% 43,5% Nie dotyczy Nie dotyczy
azjatyckie 4,5% 3,6% 3% 0,5% 0,1%

Najbardziej zaludniona grupa rasowa w gminie, biała, spadła z 99,3% w 1920 r. do 44,9% w 2018 r.

Bronx ma 532.487 mieszkań, o medianie wartości 371 800 USD, a wskaźnik obłożenia przez właściciela wynosi 19,7%, najniższy z pięciu dzielnic. Istnieje 495 356 gospodarstw domowych, z 2,85 osoby na gospodarstwo domowe. 59,3% mieszkańców posługuje się w domu innym językiem niż angielski, co jest najwyższym wskaźnikiem spośród pięciu gmin.

W Bronksie populacja wynosi 7,2% poniżej 5, 17,6% 6-18, 62,4% 19-64 i 12,8% powyżej 65. 52,9% populacji to kobiety. 35,3% mieszkańców to osoby urodzone za granicą.

Dochód na mieszkańca wynosi 19 721 USD, podczas gdy średni dochód gospodarstwa domowego wynosi 36 593 USD, co jest najniższym z pięciu gmin. 27,9% mieszkańców żyje poniżej granicy ubóstwa, najwyższej z pięciu dzielnic.

spis ludności z 2010 r

Według spisu z 2010 r. 53,5% populacji Bronxu było pochodzenia latynoskiego, latynoskiego lub hiszpańskiego (mogą być dowolnej rasy); 30,1% rasy nielatynoskiej lub Afroamerykańskiej, 10,9% populacji to biała rasa nielatynoska, 3,4% Azjata niebędąca Latynosem, 0,6% innej rasy (nie Latynoska) i 1,2% dwóch lub więcej ras (nie Latynosów). Hiszpanie).

również czyni Bronx swoim domem.

ankieta społeczności 2009

Według American Community Survey z 2009 roku, biali Amerykanie pochodzenia zarówno latynoskiego, jak i nie-latynoskiego stanowili ponad jedną piątą (22,9%) populacji Bronxu. Jednak biali nie będący Latynosami stanowili mniej niż jedną ósmą (12,1%) populacji, w porównaniu z 34,4% w 1980 r. Spośród wszystkich pięciu dzielnic Bronx ma najniższą liczbę i odsetek białych mieszkańców. 320 640 białych nazywało się domem Bronx, z czego 168 570 nie było Latynosami. Większość nie-latynoskiej populacji europejsko-amerykańskiej jest pochodzenia włoskiego i irlandzkiego. Osoby pochodzenia włoskiego liczyły ponad 55 000 osób i stanowiły 3,9% populacji. Ludzie pochodzenia irlandzkiego liczyli ponad 43 500 osób i stanowili 3,1% populacji. Amerykanie niemieccy i polscy stanowili odpowiednio 1,4% i 0,8% populacji.

Bronx jest jedyną dzielnicą Nowego Jorku z większością latynoską , z których wielu to Portorykańczycy i Dominikanie .

W badaniu American Community Survey z 2009 r. Czarni Amerykanie byli drugą co do wielkości grupą na Bronksie po Latynosach i Latynosach. Czarni zarówno pochodzenia latynoskiego, jak i nie-latynoskiego reprezentowali ponad jedną trzecią (35,4%) populacji Bronksu. 30,8% populacji stanowili czarni pochodzenia nielatynoskiego. W dzielnicy zamieszkiwało ponad 495 200 Czarnych, z czego 430 600 nie było Latynosami. W ankiecie ponad 61 000 osób określiło siebie jako „Afrykanów Subsaharyjskich”, co stanowi 4,4% populacji.

Rdzenni Amerykanie stanowią bardzo niewielką mniejszość w dzielnicy. Tylko około 5560 osób (spośród 1,4 miliona mieszkańców gminy) to rdzenni Amerykanie, co stanowi zaledwie 0,4% populacji. Ponadto około 2500 osób to rdzenni Amerykanie pochodzenia nielatynoskiego.

W 2009 roku latynoscy i latynoscy Amerykanie stanowili 52,0% populacji Bronxu. Portorykańczycy stanowili 23,2% populacji gminy. Na Bronksie mieszkało ponad 72 500 Meksykanów, którzy stanowili 5,2% populacji. Kubańczycy liczyli ponad 9640 członków i stanowili 0,7% populacji. Ponadto ponad 319 000 osób pochodziło z różnych grup latynoskich i latynoskich, takich jak Dominikanie, Salwadorczycy i tak dalej. Grupy te reprezentowały łącznie 22,9% populacji. W spisie powszechnym 2010 53,5% populacji Bronxu było pochodzenia latynoskiego, latynoskiego lub hiszpańskiego (mogą być dowolnej rasy). Amerykanie pochodzenia azjatyckiego stanowią niewielką, ale sporą mniejszość w gminie. Około 49 600 Azjatów stanowi 3,6% populacji. Około 13600 Hindusów nazywa dom Bronx, wraz z 9800 Chińczykami, 6540 Filipińczykami, 2260 Wietnamczykami, 2010 Koreańczykami i 1100 Japończykami.

Wielorasowi Amerykanie są również sporą mniejszością na Bronksie. Osoby o wielorasowym dziedzictwie liczą ponad 41 800 osób i stanowią 3,0% populacji. Ludzie o mieszanym pochodzeniu rasy kaukaskiej i afroamerykańskiej liczą ponad 6850 członków i stanowią 0,5% populacji. Ludzie o mieszanym pochodzeniu rasy kaukaskiej i rdzennych Amerykanów liczą ponad 2450 członków i stanowią 0,2% populacji. Ludzie o mieszanym pochodzeniu kaukaskim i azjatyckim liczą ponad 880 członków i stanowią 0,1% populacji. Ludzie o mieszanym dziedzictwie Afroamerykanów i rdzennych Amerykanów liczą ponad 1220 członków i stanowią 0,1% populacji.

Starsze szacunki

Spis ludności z 1930 r. liczył tylko 1,0% (12930) ludności Bronksu jako Murzyn (przy czym nie ma wyraźnych liczebności mieszkańców Hiszpanie lub Hiszpanie).

Zagraniczne lub zagraniczne miejsca urodzenia mieszkańców Bronxu, 1930 i 2000
Spis ludności Stanów Zjednoczonych z 1930 r. Spis ludności Stanów Zjednoczonych z 2000 r.
Całkowita populacja Bronxu 1 265 258   Całkowita populacja Bronxu 1,332,650  
      Wszyscy urodzeni za granicą lub za granicą 524,410 39,4%
      Portoryko 126 649 9,5%
Biali urodzeni za granicą 477 342 37,7% Wszyscy urodzeni za granicą 385 827 29,0%
Osoby białe urodzone w Rosji 135,210 10,7% Republika Dominikany 124 032 9,3%
Osoby białe urodzone we Włoszech 67 732 5,4% Jamajka 51 120 3,8%
Osoby białe urodzone w Polsce 55 969 4,4% Meksyk 20 962 1,6%
Osoby białe urodzone w Niemczech 43 349 3,4% Gujana 14,868 1,1%
Osoby białe urodzone w Wolnym Państwie Irlandzkim 34 538 2,7% Ekwador 14 800 1,1%
Inne zagraniczne miejsca urodzenia Białych 140 544 11,1% Inne zagraniczne miejsca urodzenia 160 045 12,0%
† teraz Republika Irlandii ‡ poza 50 stanami i Dystryktem Kolumbii

Ludność i mieszkania

Koncentracja ubóstwa w Bronksie, według Census Tract

W spisie ludności z 2010 r. w Bronksie mieszkało 1.385.108 osób, co stanowi wzrost o 3,9% od 2000 r. Według spisu powszechnego Stanów Zjednoczonych z 2000 r. w dzielnicy mieszkało 1.332.650 osób, 463 212 gospodarstw domowych i 314 984 rodzin. Gęstość zaludnienia wynosiła 31 709,3 mieszkańców na milę kwadratową (12 242,2/km 2 ). Było 490 659 jednostek mieszkaniowych o średniej gęstości 11674,8 na milę kwadratową (4507,4/km 2 ). Szacunki spisu ludności umieszczają całkowitą populację hrabstwa Bronx na 1 392 002 od 2012 roku.

Było 463 212 gospodarstw domowych, z czego 38,1% stanowią dzieci poniżej 18 roku życia mieszka z nimi, 31,4% stanowią małżeństwa mieszkające razem, 30,4% stanowią kobiety bez męża, a 32,0% stanowią osoby samotne. 27,4% wszystkich gospodarstw domowych składa się z pojedynczych osób, a 9,4% mieszka samotnie w wieku 65 lat lub starszych. Średnia wielkość gospodarstwa domowego wynosiła 2,78, a średnia wielkość rodziny 3,37.

Rozkład wieku ludności w Bronksie przedstawiał się następująco: 29,8% poniżej 18 roku życia, 10,6% od 18 do 24 lat, 30,7% od 25 do 44 lat, 18,8% od 45 do 64 lat i 10,1% w wieku 65 lat lub starszy. Mediana wieku wynosiła 31 lat. Na każde 100 kobiet przypadało 87,0 mężczyzn.

Dochód indywidualny i gospodarstwa domowego

W 1999 r. średni dochód gospodarstwa domowego w dzielnicy wyniósł 27 611 USD, a średni dochód rodziny 30 682 USD. Mężczyźni mieli średni dochód 31178 dolarów w porównaniu do 29.429 dolarów dla kobiet. Dochód na mieszkańca gminy wynosił 13 959 dolarów. Około 28,0% rodzin i 30,7% ludności znajdowało się poniżej granicy ubóstwa , w tym 41,5% osób poniżej 18 roku życia i 21,3% osób w wieku 65 lat lub starszych.

Według danych spisu powszechnego z 2015 r. średni dochód gospodarstwa domowego wyniósł (w dolarach z 2015 r.) 34 299 USD. Dochód na głowę mieszkańca w ciągu ostatnich 12 miesięcy (w dolarach z 2015 r.): 18 456 USD przy osobach w ubóstwie na poziomie 30,3%. Według danych Spisu Powszechnego z 2016 r. średni dochód gospodarstwa domowego wyniósł 35 302 USD. Dochód na mieszkańca wynosił 18 896 USD.

Kultura i instytucje

The Bronx's PLAYERS Club Steppers występujący na Letnim Festiwalu Literackim Fort Greene Park w 2007 roku na Brooklynie. (Zwróć uwagę na napis na koszulkach „I ♥ BX” [Bronx] , będący echem wszechobecnego hasła „ I ♥ NY[I Love New York] ).

Autor Edgar Allan Poe spędził ostatnie lata swojego życia (1846-1849) w Bronksie w Poe Cottage , obecnie przy Kingsbridge Road i Grand Concourse . Niewielki drewniany dom wiejski wybudowany około 1812 roku, niegdyś zapewniał niezakłócone widoki z falistych wzgórz Bronxu do brzegów Long Island . Poe przeprowadził się tam, aby uciec od miejskiego powietrza i tłumów na Manhattanie w nadziei, że ówczesny wiejski obszar będzie korzystny dla gruźlicy jego żony. To właśnie w Bronksie Poe napisał jedno ze swoich najsłynniejszych dzieł, Annabel Lee .

.

Założenie hip-hopu

11 sierpnia 1973 r. DJ Kool Herc był DJ -em i MC na imprezie w pokoju rekreacyjnym przy 1520 Sedgwick Avenue na Bronksie w sąsiedztwie Cross Bronx Expressway. Chociaż nie było to rzeczywiste „miejsce narodzin hip-hopu” – gatunek rozwijał się powoli w kilku miejscach w latach 70. – zweryfikowano, że jest to miejsce, w którym miało miejsce jedno z kluczowych i kształtujących wydarzeń. Konkretnie:

[Cool Herc] przedłużył instrumentalny beat ( miksowanie lub skrecz ), aby pozwolić ludziom tańczyć dłużej ( B-boying ) i rozpoczął MC'ing ( rapowanie ) podczas dłuższego breakdance. ... [To] pomogło położyć podwaliny pod rewolucję kulturalną.

. .

Hush Hip Hop Tours
, firma turystyczna założona w 2002 roku przez lokalnego licencjonowanego przewodnika wycieczek turystycznych Debrę Harris, zorganizowała wycieczkę krajoznawczą po Bronksie, prezentując miejsca, które pomogły ukształtować kulturę hip-hopową, i obejmując niektórych pionierów hip-hopu jako przewodników wycieczek . Uznanie Bronxu jako ważnego centrum kultury afroamerykańskiej doprowadziło Uniwersytet Fordham do ustanowienia Bronx African-American History Project (BAAHP).

Sporty

New Yankee Stadium przy 161st i River Avenue

Bronx jest domem nowojorskich Yankees , nazywanych „Bombowcami z Bronxu”, z Major League Baseball . Oryginalny Yankee Stadium został otwarty w 1923 roku na 161st Street i River Avenue, w roku, w którym Yankees przywieźli do domu pierwsze z 27 mistrzostw World Series . Ze słynną fasadą, krótką prawą werandą i Monument Park, Yankee Stadium był domem dla wielu największych graczy baseballu, w tym Babe Ruth , Lou Gehrig , Joe DiMaggio , Whitey Ford , Yogi Berra , Mickey Mantle , Reggie Jackson , Thurman Munson , Don Mattingly , Derek Jeter i Mariano Rivera .

Pierwotny stadion był sceną przemówienia pożegnalnego Lou Gehriga w 1939 r., doskonałego meczu Dona Larsena w World Series z 1956 r., pobicia rekordu 61. home run Rogera Marisa w 1961 r. oraz 3 home runów Reggie Jacksona, aby zdobyć szósty mecz w 1977 r. Seria światowa. Stadion był dawną siedzibą New York Giants z National Football League od 1956 do 1973.

Pierwotny Yankee Stadium został zamknięty w 2008 roku, aby zrobić miejsce dla nowego Yankee Stadium , na którym drużyna zaczęła grać w 2009 roku. Znajduje się on na północny-wschód od Yankee Stadium z 1923 roku, na dawnym miejscu Macombs Dam Park. Obecny Yankee Stadium jest także domem New York City FC z Major League Soccer , który zaczął grać w 2015 roku.

Off-Broadway

Bronx jest domem dla kilku teatrów Off-Off-Broadway , wiele z nich wystawia nowe dzieła dramaturgów imigrantów z Ameryki Łacińskiej i Afryki. Teatr Pregones , który produkuje dzieła z Ameryki Łacińskiej, otworzył nowy teatr na 130 miejsc w 2005 roku przy Walton Avenue w południowym Bronksie. Niektórzy artyści z innych części Nowego Jorku zaczęli skupiać się na tym obszarze, a ceny mieszkań wzrosły prawie czterokrotnie od 2002 roku. Jednak rosnące ceny są bezpośrednio skorelowane z niedoborem mieszkań w całym mieście i całym obszarze metra.

Sztuka

zanim przeniosła się do miejsca na terenie kościoła episkopalnego św. Piotra.

).

. W 1999 roku został przeniesiony na 161. Ulicę i Concourse.

Dziedzictwo morskie

, a nieco dalej na południe, na zachodnim brzegu, Bronx River Art Center.

Uroczystości wspólnotowe

„Tydzień Bronxu”, tradycyjnie organizowany w maju, rozpoczął się jako jednodniowe święto. Rozpoczęty przez historyka Bronxu Lloyda Ultana i wspierany przez ówczesnego prezydenta gminy Roberta Abramsa, oryginalny jednodniowy program opierał się na festiwalu „Bronx Borough Day”, który odbył się w latach 20. XX wieku. W następnym roku, u szczytu niepokojów społecznych dekady, festiwal został wydłużony do tygodnia. W latach 80. rozpoczęto kluczową imprezę „Bronx Ball”. Tydzień obejmuje Bronx Week Parade, a także wprowadzenie do „Bronx Walk of Fame”.

Różne dzielnice Bronxu organizują własne uroczystości społeczne. W dzielnicy Arthur Avenue „Małe Włochy” odbywa się coroczny jesienny festiwal Ferragosto, który celebruje włoską kulturę. Na początku lata w Hunts Point odbywa się coroczna parada rybna i letni festiwal. Edgewater Park organizuje coroczny spacer dla dzieci „Ragamuffin” w listopadzie. Istnieje kilka wydarzeń na cześć weteranów gminy. Obchodzony jest również Dzień Niepodległości Albanii.

Odbywają się również parady, aby uczcić dziedzictwo dominikańskie, włoskie i irlandzkie.

Prasa i nadawanie

Bronx jest domem dla kilku lokalnych gazet oraz studiów radiowych i telewizyjnych.

Gazety

Bronx ma kilka lokalnych gazet, w tym The Bronx News , Parkchester News , City News , The Norwood News , The Riverdale Press , Riverdale Review , The Bronx Times Reporter , Inner City Press (które teraz bardziej koncentruje się na kwestiach krajowych) i Co-op City Times . Cztery niekomercyjne serwisy informacyjne: Norwood News , Mount Hope Monitor , Mott Haven Herald i The Hunts Point Express służą biedniejszym społecznościom gminy. Redaktor i współwydawca The Riverdale Press , Bernard Stein, zdobył nagrodę Pulitzera za pisanie redakcyjne za swoje artykuły redakcyjne dotyczące kwestii Bronxu i Nowego Jorku w 1998. (Stein ukończył Bronx High School of Science w 1959 r.)

Bronx miał kiedyś własną gazetę codzienną, The Bronx Home News , która zaczęła publikować 20 stycznia 1907 i połączyła się z New York Post w 1948. Stała się specjalną sekcją Post , sprzedawaną tylko na Bronksie i ostatecznie zniknął z pola widzenia.

Radio i telewizja

Jednym z głównych niekomercyjnych nadawców radiowych w Nowym Jorku jest WFUV , 50-tysięczna stacja powiązana z National Public Radio , nadająca z kampusu Uniwersytetu Fordham w Rose Hill w Bronksie. Antena radiostacji została przeniesiona na szczyt apartamentowca należącego do Montefiore Medical Center , co zwiększyło zasięg sygnału stacji.

Miasto Nowy Jork ma oficjalną stację telewizyjną prowadzoną przez NYC Media i nadającą z Bronx Community College , a Cablevision obsługuje News 12 The Bronx , z których oba mają programy z siedzibą w Bronxie. Co-op City było pierwszym obszarem na Bronksie i pierwszym w Nowym Jorku poza Manhattanem , który miał własnego dostawcę telewizji kablowej. Lokalna publiczna stacja telewizyjna BronxNet wywodzi się z Herbert H. Lehman College, jedynej w gminie czteroletniej szkoły CUNY, i zapewnia programy public relations telewizji rządowej (GATV) oprócz programów produkowanych przez mieszkańców Bronxu.

Gangi

Bronx jest domem wielu gangów, w tym:

  • Dominicans Don't Play – utworzona około 1990 roku, skupia się głównie na uczniach szkół średnich i imigrantach w drugim pokoleniu, którzy dołączają do ich gangu i zarabiają większość pieniędzy na rabunkach i transakcjach narkotykowych.
  • Trinitarios – również założony około 1990 roku, spin-off Dominikany nie grają, głównie zajmujący się handlem narkotykami, seksem i bronią
  • Latin Kings – ogólnokrajowy gang, którego oddział Bronx rozpoczął się w 1986 roku, zajmujący się handlem bronią i narkotykami, wymuszeniami, oszustwami związanymi z kartami kredytowymi i kradzieżą samochodów jako źródłem dochodu
  • Ñetas – gang, który powstał w 1979 roku w Portoryko. Organizacja zaczynała jako gang więzienny, który zapewniał członkom ochronę podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Ostatecznie przekształcił się w gang handlujący narkotykami.
  • Sureños - składa się z pierwszej i drugiej generacji meksykańskich Amerykanów, głównie zaangażowanych w przestępczość na małą skalę i wojny gangów
  • Krwi
  • Crips

Gospodarka

Centra handlowe i rynki w Bronksie obejmują:

Dzielnice handlowe

Odnowiony budynek Prow, część oryginalnego rynku terminalu Bronx
Widok z lotu ptaka na Bronx, Harlem River , Harlem , Hudson River i George Washington Bridge
Morris Heights , dzielnica Bronx z ponad 45 000
Scena uliczna na Fordham Road , głównej ulicy w Bronksie
, które zostały otwarte w 2009 roku na południe od stadionu Yankee.

Bronx ma trzy główne centra handlowe: The Hub, Gateway Center i Southern Boulevard. Hub – Trzecia Aleja Business Improvement District (BID), w The Hub , jest centrum handlowym South Bronx , gdzie zbiegają się cztery drogi: East 149th Street, Willis, Melrose i Third Avenue. Znajduje się głównie w sąsiedztwie Melrose , ale także wyznacza północną granicę Mott Haven. Hub został nazwany „Broadwayem Bronxu”, porównywany do prawdziwego Broadwayu na Manhattanie i północno-zachodniego Bronksu. Jest to miejsce o maksymalnym natężeniu ruchu i gęstości architektonicznej. W konfiguracji przypomina miniaturowy Times Square , przestrzenną „muszkę” stworzoną przez geometrię ulicy. Centrum jest częścią Rady Społeczności Bronx 1 .

Bronx Terminal Market , w Zachodnim Bronksie , dawniej znany jako Gateway Center, to centrum handlowe, które obejmuje mniej niż milion stóp kwadratowych powierzchni handlowej, zbudowane na 17 akrach (7 ha) terenie, na którym wcześniej odbywała się sprzedaż hurtowa owoców i warzyw rynek zwany także Bronx Terminal Market, a także dawny Bronx House of Detention , na południe od Yankee Stadium . Centrum handlowe o wartości 500 milionów dolarów, które zostało ukończone w 2009 roku, obejmowało budowę nowych budynków i dwóch mniejszych budynków, jednego nowego, a drugiego renowacji istniejącego budynku, który był częścią pierwotnego rynku. Dwa główne budynki połączone są sześciopoziomowym garażem na 2600 samochodów. Projekt centrum przyniósł mu oznaczenie LEED „Srebrny”.

rząd i politycy

Samorząd

Od czasu konsolidacji Nowego Jorku w 1898 r . Bronxem rządziła Karta Nowojorska, która przewiduje „silny” system burmistrza i rady . Scentralizowany rząd Nowego Jorku jest odpowiedzialny za edukację publiczną, zakłady karne, biblioteki, bezpieczeństwo publiczne, obiekty rekreacyjne, urządzenia sanitarne, zaopatrzenie w wodę i usługi socjalne w Bronksie.

Prezydenci Gminy Bronxu
Nazwa Impreza Termin †
Louis F. Haffen Demokratyczny 1898 – sierpień 1909
John F. Murray Demokratyczny sierpień 1909-1910
Cyrus C. Miller Demokratyczny 1910-1914
Douglas Mathewson Republikański
Fusion
1914-1918
Henry Bruckner Demokratyczny 1918–1934
James J. Lyons Demokratyczny 1934-1962
Joseph F. Periconi Republikański
Liberał
1962-1966
Herman Badillo Demokratyczny 1966-1970
Robert Abrams Demokratyczny 1970-1979
Stanley Simon Demokratyczny 1979 – kwiecień 1987
Fernando Ferrer Demokratyczny kwiecień 1987 – 2002
Adolfo Carrión Jr. Demokratyczny 2002 – marzec 2009
Ruben Diaz, Jr. Demokratyczny maj 2009 –  
† Warunki rozpoczynają się i kończą w styczniu , w
którym nie określono miesiąca.
zgodnie z decyzją Sądu Najwyższego z 1964 r. „jeden człowiek, jeden głos”.

Od 1990 r. prezydent Borough działał jako adwokat gminy w agencjach burmistrza, Radzie Miejskiej , rządzie stanu Nowy Jork i korporacjach.

, który wygrał specjalne wybory 21 kwietnia 2009 r., głosując 86,3% (29 420) na linię „Bronx Unity” do 13,3% (4646) dla Republikanów przywódca okręgu Anthony Ribustello na linii „People First”, został prezydentem gminy 1 maja.

Wszyscy obecnie wybrani urzędnicy państwowi Bronxu najpierw zdobyli nominację Partii Demokratycznej (oprócz wszelkich innych poparcia). Lokalne platformy partyjne skupiają się na przystępnych cenach mieszkaniowych, edukacji i rozwoju gospodarczym. Kontrowersyjne kwestie polityczne w Bronksie obejmują kwestie środowiskowe, koszty mieszkań i aneksję terenów parkowych pod nowy stadion Yankee .

Od czasu oddzielenia się od hrabstwa Nowy Jork 1 stycznia 1914 r. Bronx, podobnie jak pozostałe 61 hrabstw stanu Nowy Jork, posiada własny system sądownictwa karnego i prokuratora okręgowego , naczelnego prokuratora, który jest wybierany bezpośrednio przez obywateli. głosować. Darcel D. Clark jest prokuratorem okręgowym hrabstwa Bronx od 2016 roku. Jej poprzednikiem był Robert T. Johnson , był prokuratorem okręgowym od 1989 do 2015 roku. Był pierwszym afroamerykańskim prokuratorem okręgowym w stanie Nowy Jork.

Ośmiu członków Rady Miasta Nowy Jork reprezentuje dzielnice w całości w Bronksie (11-18), podczas gdy dziewiąty reprezentuje dzielnicę (8), która obejmuje niewielki obszar Bronksu i część Manhattanu.

Bronx posiada również dwanaście Rad Gmin, wyznaczonych organów, które doradzają w zakresie użytkowania gruntów oraz obiektów komunalnych i usług dla mieszkańców, firm i instytucji.

Przedstawiciele w Kongresie USA

(nie udało się wygrać konkursu ogólnego)
Kandydaci wygrywający pozasądowe wybory na Bronksie od 2004 roku
Rok Gabinet Bronx
%
Ogółem
%
Głosy w całej gminie
2004 Prezydent i wiceprezes USA John KerryJohn Edwards , D-WF 81,8% 48,3%
2005 Burmistrz Nowego Jorku Fernando Ferrer , D 59,8% 39,0%
rzecznik publiczny Betsy Gotbaum , D 93,8% 90,0%
Kontroler miasta William C. Thompson, Jr. , D-WF 95,5% 92,6%
Prezydent Gminy Adolfo Carrión, Jr. , D 83,8%
2006 Senator USA Hillary Clinton , D-WF- Niepodległość 89,5% 67,0%
Gubernator i gubernator porucznik Eliot SpitzerDavid Paterson , D-WF-Indpce 88,8% 69,0%
Kontroler stanowy Alan G. Hevesi , D-WF- Niepodległość 84,5% 56,8%
NY Prokurator Generalny Andrew M. Cuomo , D – Rodziny pracujące 82,6% 58,3%
2007 Dystrykt Bronxu. Adwokat Robert T. Johnson, DR – konserwatysta 100–%
2008 Demokratyczna Pres. Hillary Clinton 61,2% 48,0%
Republikańska Pres. John McCain 54,4% 46,6%
Prezydent i wiceprezes USA Barack ObamaJoe Biden , D-WF 87,8% 52,9%
2009 Prezydent Gminy Ruben Diaz, Jr. , Bronx Unity 86,3%
Poszczególne okręgi ustawodawcze
2005 Rada Miasta Nowy Jork
Rada Okręgu 8 Melissa Mark Viverito, D-WF 100 % 100 %
Rada Okręgu 11 G. Oliver Koppell , DE 81,1%
Rada Okręgu 12 Larry B. Seabrook , D 87,2%
Rada Okręgu 13 James Vacca , D 64,4%
Rada Okręgu 14 Maria Baez, D 94,7%
Rada Okręgu 15 Joel Rivera , D (lider większości) 91,0%
Rada Okręgu 16 Helen D. Foster , DR – Rodziny pracujące 98,6%
Rada Okręgu 17 María Del Carmen Arroyo, D-Indep'ce 98,3%
Rada Okręgu 18 Annabel Palma, D-WF 89,1%
2006 Amerykańska Izba Reprezentantów
Kong. Dystrykt 7 Joseph Crowley , D-WF 84,9% 84,0%
Kong. Dystrykt 16 José E. Serrano , D-WF 95,3%
Kong. Dystrykt 17 Eliot L. Engel , D-WF 89,3% 76,4%
Senat stanu Nowy Jork
Okręg senacki 28 José M. Serrano , D-WF 100 % 100 %
Okręg senacki 31 Eric T. Schneiderman , D-WF 88,8% 92,3%
Okręg Senatu 32 Rubén Diaz , D 92,5%
Okręg Senatu 33 Efraín González, Jr. , D 96,9%
Okręg Senatu 34 Jeffrey D. Klein , D-WF 64,8% 61,2%
Okręg Senatu 36 Ruth H. Thompson , D-WF 95,4% 95,4%
Zgromadzenie Stanu Nowy Jork
Dystrykt Zgromadzenia 76 Peter M. Rivera , D-WF 91,8%
Dzielnica Zgromadzeń 77 Aurelia Greene , D-WF 94,9%
Dystrykt Zgromadzenia 78 José Rivera , D 89,7%
Dystrykt Zgromadzenia 79 Michael A. Benjamin , D 95,1%
Dzielnica Zgromadzenia 80 Naomi Rivera , D 74,6%
Dystrykt Zgromadzenia 81 Jeffrey Dinowitz , D-WF 95,1%
Dzielnica Zgromadzenia 82 Michael R. Benedetto , D-WF 81,4%
Dystrykt Zgromadzenia 83 Carl E. Heastie , D-WF 94,1%
Dystrykt Zgromadzenia 84 Carmen E. Arroyo , D 92,7%
Dystrykt Zgromadzenia 85 Rubén Diaz, Jr. , D 94,8%
Dystrykt Zgromadzenia 86 Luís M. Diaz , D 94,6%
D = Partia Demokratyczna ; R = Partia Republikańska ;
WF = Pracująca Partia Rodzin ; Indpce = Partia Niepodległości Nowego Jorku

W 2018 roku czterech Demokratów reprezentowało cały Bronx w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych .

umieścił wszystkie wyniki głosowań w latach 2005 i 2006 gdzieś pomiędzy bardzo liberalnym a skrajnie liberalnym

11 ze 150 członków Zgromadzenia Stanu Nowy Jork (niższa izba legislatury stanowej) reprezentuje okręgi w całości należące do Bronxu. Sześciu senatorów stanowych z 62 reprezentuje dystrykty Bronx, połowa z nich w całości znajduje się w hrabstwie, a połowa między innymi hrabstwami. Wszyscy ci ustawodawcy to Demokraci, którzy w 2006 roku zdobyli od 65% do 100% głosów w swoich okręgach.

Głosy na inne urzędy

W wyborach prezydenckich w 2004 roku senator John Kerry otrzymał 81,8% głosów na Bronksie (79,8% na linii Demokratów plus 2% na linii Partii Pracujących ), podczas gdy prezydent George W. Bush otrzymał 16,3% (15,5% Republikanów ). plus 0,85% konserwatywny ).

W wyborach prezydenckich w 2008 r . demokrata Barack Obama poprawił wyniki Kerry'ego i zdobył 88,7% głosów na Bronksie na rzecz 10,9% republikanina przeprowadził wszystkie inne gminy .

głosów Bronxu (8,2% Republikanów + 1,5 % Cons.)

W prawyborach demokratów prezydenckich 5 lutego 2008 r. senator Clinton zdobył 61,2% 148 636 głosów Demokratów z Bronksu, przy 37,8% za Baracka Obamę i 1,0% na pozostałych czterech kandydatów łącznie ( John Edwards , Dennis Kucinich , Bill Richardson i Joe ). Biden ). W prawyborach republikanów , które odbyły się tego samego dnia, John McCain zdobył 54,4% z 5643 republikańskich głosów w gminie, Mitt Romney 20,8%, Mike Huckabee 8,2%, Ron Paul 7,4%, Rudy Giuliani 5,6%, a pozostali kandydaci ( Fred Thompson , Duncan Hunter i Alan Keyes ) 3.6% między nimi.

Po tym, jak w 1914 r. stał się odrębnym hrabstwem, Bronx poparł tylko dwóch republikańskich kandydatów na prezydenta. Głosował mocno na zwycięskiego republikanina Warrena G. Hardinga w 1920 r., ale znacznie węższy głos na jego zwycięskiego republikańskiego następcę Calvina Coolidge'a w 1924 r. (Coolidge 79 562; John W. Davis , Dem., 72 834; Robert La Follette , 62 202 równo podzielone między linię postępową i socjalistyczną ).

Od tego czasu Bronx zawsze popierał kandydata Partii Demokratycznej na prezydenta, zaczynając od 2:1 głosów na przegranego Ala Smitha w 1928 r., a następnie czterech głosów 2:1 na odnoszącego sukcesy Franklina D. Roosevelta . (Oboje byli gubernatorami Nowego Jorku, ale były gubernator republikanów Thomas E. Dewey zdobył tylko 28% głosów Bronxu w 1948 r., przy 55% na prezydenta Harry'ego Trumana , zwycięskiego Demokratę, i 17% na Henry'ego A. Wallace'a z Postępowcy . Zaledwie 32 lata wcześniej inny były gubernator republikanów, który o włos stracił prezydenturę, Charles Evans Hughes , zdobył 42,6% głosów Bronxu w 1916 roku przeciwko 49,8% demokratycznego prezydenta Woodrowa Wilsona i socjalistycznemu kandydatowi Allanowi Bensona 7,3%.)

, który zajął drugie miejsce (przed Hillquit) wszędzie indziej i wyprzedził Hillquit w całym mieście o 23,2% do 21,7%.

Hrabstwo Bronx głosuje na prezydenta i burmistrza od 1952 r.
Prezydent i Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych Burmistrz Miasta Nowy Jork Rok Republikański ,
Konserwatywny i
Niepodległościowy Rodziny demokratyczne ,
liberalne i
pracujące Wygrał
Bronx Wybrany
prezydent Rok Kandydat niosący
Bronx Wybrany na burmistrza 2016 9,5%   37 797 88,5% 353 646 Hillary Clinton Donald Trump 2017 Bill de Blasio ,
D- Rodziny pracujące Bill de Blasio ,
D- Rodziny pracujące 2012 8,1%   29 967 91,5% 339 211 Barack Obama Barack Obama 2013 Bill de Blasio ,
D- Rodziny pracujące Bill de Blasio ,
D- Rodziny pracujące 2008 10,9%   41 683 88,7% 338 261 Barack Obama Barack Obama 2009 William C. Thompson, Jr ,
D – Rodziny pracujące Michael Bloomberg ,
R– Indep'ce / Praca i edukacja 2004 16,3%   56 701 81,8% 283.994 John Kerry George W. Bush 2005 Fernando Ferrer , D Mike Bloomberg , R/ Lib- Indep'ce 2000 11,8%   36 245 86,3% 265 801 Al Gore George W. Bush 2001 Mark Green ,
D- Rodziny pracujące Michael Bloomberg ,
R- Niepodległość 1996 10,5%   30 435 85,8% 248 276 Bill Clinton Bill Clinton 1997 Ruth Messinger , D Rudolph Giuliani , R-liberał 1992 20,7%   63 310 73,7% 225 038 Bill Clinton Bill Clinton 1993 David Dinkins , D Rudolph Giuliani , R-liberał 1988 25,5%   76 043 73,2% 218 245 Michał Dukakis George HW Bush 1989 David Dinkins , D David Dinkins , D 1984 32,8% 109 308 66,9% 223 112 Walter Mondale Ronald Reagan 1985 Edward Kocha , D-Indep. Edward Koch , D-Niezależny 1980 30,7%   86 843' 64,0% 181 090 Jimmy Carter Ronald Reagan 1981 Edward Kocha , DR Edward Kocha , DR 1976 28,7%   96 842 70,8% 238 786 Jimmy Carter Jimmy Carter 1977 Edward Kocha , D Edward Kocha , D 1972 44,6% 196 756 55,2% 243 345 George McGovern Richard Nixon 1973 Abraham Beme , D Abraham Beme , D 1968 32,0% 142,314 62,4% 277 385 Hubert Humphrey Richard Nixon 1969 Mario Procaccino ,
D-Nonpartisan-Civil Svce Ind. John V. Lindsay , Liberał 1964 25,2% 135 780 74,7% 403,014 Lyndon B. Johnson Lyndon B. Johnson 1965 Abraham Beame ,
D-Civil Service Fusion John Lindsay ,
R-Liberalno-Niezależni Obywatele 1960 31,8% 182 393 67,9% 389 818 John F. Kennedy John F. Kennedy 1961 Robert F. Wagner, Jr. ,
D-Liberal-Brotherhood Robert F. Wagner, Jr. ,
D-Liberal-Brotherhood 1956 42,8% 256 909 57,2% 343 656 Adlai Stevenson II Dwight D. Eisenhower 1957 Robert F. Wagner, Jr. ,
D-Liberal- Fusion Robert F. Wagner, Jr. ,
D-Liberal- Fusion 1952 37,3% 241,898 60,6% 309 482 Adlai Stevenson II Dwight D. Eisenhower 1953 Robert F. Wagner, Jr. , D Robert F. Wagner, Jr. , D
Wyniki wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych dla hrabstwa Bronx w stanie Nowy Jork
Rok Republikański Demokratyczny Strona trzecia Nie.  % Nie.  % Nie.  % 2020 67 740 15,88% 355 374 83,29% 3579 0,84% 2016 37 797 9,46% 353 646 88,52% 8079 2,02% 2012 29 967 8,08% 339,211 91,45% 1,760 0,47% 2008 41 683 10,93% 338,261 88,71% 1,378 0,36% 2004 56 701 16,53% 283 994 82,80% 2284 0,67% 2000 36 245 11,77% 265 801 86,28% 6017 1,95% 1996 30 435 10,52% 248 276 85,80% 10 639 3,68% 1992 63,310 20,73% 225 038 73,67% 17 112 5,60% 1988 76 043 25,51% 218,245 73,22% 3793 1,27% 1984 109,308 32,76% 223 112 66,86% 1,263 0,38% 1980 86,843 30,70% 181,090 64,02% 14 914 5,27% 1976 96 842 28,70% 238 786 70,77% 1,763 0,52% 1972 196.754 44,60% 243 345 55,16% 1,075 0,24% 1968 142,314 32,02% 277,385 62,40% 24,818 5,58% 1964 135 780 25,16% 403,014 74,69% 800 0,15% 1960 182 393 31,76% 389 818 67,88% 2071 0,36% 1956 257,382 42,81% 343 823 57,19% 0 0,00% 1952 241,898 37,34% 392 477 60,59% 13.420 2,07% 1948 173 044 27,80% 337,129 54,17% 112,182 18,03% 1944 211,158 31,75% 450 525 67,74% 3,352 0,50% 1940 198 293 31,77% 418 931 67,11% 6980 1,12% 1936 93,151 17,61% 419 625 79,35% 16 042 3,03% 1932 76 587 19,15% 281,330 70,35% 42 002 10,50% 1928 98 636 28,68% 232 766 67,67% 12 545 3,65% 1924 79 583 36,73% 72,840 33,62% 64 234 29,65% 1920 106 050 56,61% 45 741 24,42% 35 538 18,97% 1916 40 938 42,55% 47.870 49,76% 7396 7,69%


Edukacja

i organizacje żydowskie.

Niewielka część ziemi między Pelham i Pelham Bay Park, z 35 domami, jest częścią Bronxu, ale jest odcięta od reszty gminy z powodu granic hrabstwa; rząd Nowego Jorku płaci, aby dzieci mieszkańców uczęszczały do szkół Pelham Union Free School District , w tym do liceum Pelham Memorial High School , ponieważ jest to bardziej opłacalne niż wysyłanie szkolnych autobusów do szkół w Nowym Jorku. Taki układ obowiązuje od 1948 roku.

Osiągnięcia edukacyjne

W 2000 r., według amerykańskiego spisu ludności , z prawie 800 000 osób w Bronksie, które miały wówczas co najmniej 25 lat, 62,3% ukończyło szkołę średnią, a 14,6% posiadało tytuł licencjata lub wyższego. Odsetki te były niższe niż w innych dzielnicach Nowego Jorku, które wahały się od 68,8% (Brooklyn) do 82,6% (Staten Island) dla absolwentów szkół średnich w wieku powyżej 24 lat oraz od 21,8% (Brooklyn) do 49,4% (Manhattan) dla absolwentów szkół wyższych. . (Odpowiednie wartości procentowe stanowe i krajowe wynosiły [NY] 79,1% i 27,4% oraz [USA] 80,4% i 24,4%.)

Licea

W spisie z 2000 r. 79 240 z prawie 95 000 mieszkańców Bronxu zapisanych do szkoły średniej uczęszczało do szkół publicznych.

W dzielnicy znajduje się wiele publicznych szkół średnich , w tym elitarna Bronx High School of Science , Celia Cruz Bronx High School of Music , DeWitt Clinton High School , High School for Violin and Dance , Bronx Leadership Academy 2 , Bronx International High School , Szkoła dla Doskonałość , Akademia Morrisa dla Studiów Współpracy , Akademia Wings dla młodych dorosłych, Szkoła Prawa, Rządu i Sprawiedliwości Bronx, Akademia Przygotowawcza Validus, Akademia Orła dla Młodych Mężczyzn, Liceum Bronx Expeditionary Learning, Akademia Literatury Bronx, Herbert H. Lehman High School i High School of American Studies . Bronx jest także domem dla trzech najbardziej prestiżowych prywatnych, świeckich szkół w Nowym Jorku: Fieldston , Horace Mann i Riverdale Country School .

. na Manhattanie .

W latach 90. Nowy Jork zaczął zamykać duże, publiczne szkoły średnie na Bronksie i zastępować je małymi szkołami średnimi. Wśród wymienianych powodów zmian były słabe wskaźniki ukończenia studiów oraz obawy o bezpieczeństwo. Szkoły, które zostały zamknięte lub zmniejszone, to między innymi: John F. Kennedy , James Monroe , Taft , Theodore Roosevelt , Adlai Stevenson , Evander Childs , Christopher Columbus , Morris , Walton i South Bronx High Schools.

College i uniwersytety

W 2000 r. 49 442 (57,5%) z 86 014 mieszkańców Bronxu ubiegających się o wyższe uczelnie, absolwentów lub stopnie zawodowe uczęszczało do instytucji publicznych.

Kilka szkół wyższych i uniwersytetów znajduje się w Bronksie.

Fordham University został założony jako St. John's College w 1841 r. przez diecezję Nowego Jorku jako pierwsza katolicka uczelnia wyższa na północnym wschodzie . Obecnie jest oficjalnie niezależną instytucją, ale mocno wspiera swoje jezuickie dziedzictwo. 85-hektarowy (340 000 m 2 ) kampus Bronx, znany jako Rose Hill, jest głównym kampusem uniwersytetu i należy do największych w mieście (inne kampusy Fordham znajdują się na Manhattanie i hrabstwie Westchester).

Trzy kampusy City University of New York znajdują się na Bronksie: Hostos Community College , Bronx Community College (zajmujący dawny kampus University Heights of New York University ) i Herbert H. Lehman College (dawniej kampus Hunter College ), który oferuje zarówno studia licencjackie, jak i magisterskie.

College of Mount Saint Vincent jest katolickim college'em sztuk wyzwolonych w Riverdale , prowadzonym przez Siostry Miłosierdzia z Nowego Jorku . Założona w 1847 roku jako szkoła dla dziewcząt, akademia przekształciła się w kolegium przyznające stopnie naukowe w 1911 roku i zaczęła przyjmować mężczyzn w 1974 roku. Szkoła ma 1600 uczniów. Jej kampus jest także siedzibą Akademii Religii Żydowskiej , ponadwyznaniowej szkoły rabinicznej i kantoralnej.

Manhattan College to katolicka uczelnia w Riverdale , która oferuje studia licencjackie w zakresie sztuki, biznesu, edukacji, inżynierii i nauki. Oferuje również programy dla absolwentów w zakresie edukacji i inżynierii.

Albert Einstein College of Medicine , część Centrum Medycznego Montefiore , znajduje się w Morris Park .

Koedukacyjny i niesekciarski Mercy College – z głównym kampusem w Dobbs Ferry – ma kampus Bronx w pobliżu Westchester Square .

State University of New York Maritime College w Fort Schuyler ( Throggs Neck ) – na południowo-wschodnim krańcu Bronxu – jest krajowym liderem w edukacji morskiej i mieści Muzeum Przemysłu Morskiego . (Bezpośrednio po drugiej stronie Long Island Sound znajduje się Kings Point na Long Island, siedziba Akademii Marynarki Handlowej Stanów Zjednoczonych i Muzeum Marynarki Handlowej Ameryki). absolwentów w Stanach Zjednoczonych.

Ponadto prywatny, własnościowy Monroe College , skupiający się na przygotowaniu do biznesu i zawodów, rozpoczął działalność w Bronksie w 1933 r., a teraz ma kampus w New Rochelle (hrabstwo Westchester) oraz w dzielnicy Fordham w Bronksie .

Transport

Drogi i ulice

Ulice powierzchniowe

na zachód od rzeki Bronx został włączony do Nowego Jorku i znany jako Northside.

przejmuje numerację ulic, choć z przesunięciem ze względu na układ Tremont Avenue. Na tej samej przekątnej szerokości geograficznej West 262. Street w Riverdale pasuje do East 237. Street w Wakefield.

Trzy główne arterie północ-południe biegną między Manhattanem a Bronxem: Third Avenue , Park Avenue i Broadway . Inne główne drogi północ-południe to Grand Concourse , Jerome Avenue , Sedgwick Avenue , Webster Avenue i White Plains Road . Główne arterie komunikacyjne wschód-zachód to Mosholu Parkway , Gun Hill Road , Fordham Road , Pelham Parkway i Tremont Avenue.

Większość ulic wschód-zachód ma przedrostek Wschód lub Zachód , aby wskazać, po której stronie Jerome Avenue leżą (kontynuując podobny system na Manhattanie, który wykorzystuje Piątą Aleję jako linię podziału).

Historyczna Boston Post Road , część długiej przedrewolucyjnej drogi łączącej Boston z innymi północno-wschodnimi miastami, biegnie w niektórych miejscach ze wschodu na zachód, a czasem z północnego zachodu na południowy zachód.

Mosholu i Pelham Parkways , między którymi znajduje się Bronx Park , Van Cortlandt na zachodzie i Pelham Bay Park na wschodzie, są również połączone ścieżkami jeździeckimi .

Według spisu z 2000 r. około 61,6% wszystkich gospodarstw domowych Bronxu nie ma dostępu do samochodu. W całym mieście odsetek gospodarstw domowych bez aut wynosi 55%.

Autostrady

Kilka głównych dróg o ograniczonym dostępie przecina Bronx. Obejmują one:

Mosty i tunele

Widok z lotu ptaka na most Throgs Neck Bridge

Trzynaście mostów i trzy tunele łączą Bronx z Manhattanem, a trzy mosty łączą Bronx z Queens . Są to z zachodu na wschód:

Na Manhattan: most Spuyten Duyvil , most Henry Hudsona , most Broadway , most University Heights , most Waszyngtona , most Alexander Hamilton , most High Bridge , tunel Concourse , most Tama Macombs , most 145th Street , Tunel 149th Street , Madison Avenue Bridge , Park Avenue Bridge , Lexington Avenue Tunnel , Third Avenue Bridge (tylko ruch w kierunku południowym) i Willis Avenue Bridge (tylko ruch w kierunku północnym).

Zarówno na Manhattan, jak i na Queens: most Roberta F. Kennedy'ego , dawniej znany jako most Triborough.

Do Queens: most Bronx–Whitestone i most Throgs Neck .

Transportu zbiorowego

Autobus NYC Transit kursujący na trasie Bx40 w University Heights

Bronx jest obsługiwany przez siedem usług metra w Nowym Jorku wzdłuż sześciu fizycznych linii, z 70 stacjami w Bronksie :

Istnieje również wiele tras autobusowych MTA Regional Bus Operations w Bronksie. Obejmuje to trasy lokalne i ekspresowe, a także trasy Bee-Line Bus System .

.

.

Film i telewizja

połowa XX wieku

to historia dwóch włosko-amerykańskich braci w niebezpieczeństwo utraty piekarni z powodu długów hazardowych jednego z braci. słowami : „We'll Heil! Doping Bronxu) Heil!

Symbolizm

, jest w produkcji w 2006 roku, opisując, co doprowadziło do wielu podpaleń na ubezpieczenie w latach 70. w dzielnicy. na burmistrza.

, gra Sega z 1996 roku, w której wykorzystano złą reputację Bronxu, aby nadać jej nazwę alternatywnej wersji post-japońskiej bańki Tokio, w której szerzy się przestępczość i wojna gangów.

Literatura

Książki

) i dowiaduje się, że chociaż ludzie są biedni, latynoscy i afrykańscy… Amerykanie, to dobrzy ludzie. ”. (1997) również rozgrywa się w Bronksie i oferuje perspektywę na obszar od lat 50. XX wieku.

Poezja

W poezji Bronx został uwieczniony przez jeden z najkrótszych kupletów na świecie :

Bronx
No Thonx

Nash pokutował 33 lata po oszczerstwie , pisząc w 1964 r. następujący wiersz prozą do Dziekana Bronx Community College :

Wydaje mi się, że nie mogę uciec
przed grzechami mojej mądrej młodości;
Oto moje poprawki.
Napisałem te słowa: „Bronx?
Nie thonx”;
Wzdrygam się, by je wyznać.
Teraz jestem starszym, mądrzejszym mężczyzną
, wołam: „Bronx?
Niech ich Bóg błogosławi!”

W 2016 roku WR Rodriguez opublikował Bronx Trilogy — składającą się z wierszy z salonu czyszczenia butów i innych , betonowych pastwisk pięknego bronksu oraz z brzegów alei potoku . Trylogia upamiętnia ludzi, miejsca i wydarzenia z Bronxu. DeWitt Clinton High School , St. Mary's Park i Brook Avenue to tylko niektóre ze szkół, parków i ulic, których Rodriguez używa jako tematów swoich wierszy.

.

"Bronx Migrations" Michelle M. Tokarczyk to zbiór, który obejmuje pięć dekad życia Tokarczyk na Bronksie, od jej exodusu w 1962 roku do powrotu w poszukiwaniu swojej dziecięcej kamienicy.

Projekt wspomnień z Bronxu

Bronx Memoir Project: Cz. 1 to opublikowana antologia Bronx Council on the Arts i wydana w ramach serii warsztatów mających na celu wzmocnienie pozycji mieszkańców Bronxu i zrzucenie piętna na palącej przeszłości Bronxu. Bronx Memoir Project został stworzony jako ciągła współpraca między Bronx Council on the Arts i innymi instytucjami kulturalnymi , w tym Bronx Documentary Center, Bronx Library Center , (Edgar Allan) Poe Park Visitor Center , Mindbuilders i innymi instytucjami. poprzez stypendium z National Endowment for the Arts . Celem było opracowanie i udoskonalenie fragmentów wspomnień napisanych przez ludzi z różnych środowisk, których łączy wspólna więź zamieszkująca Bronx.

Piosenki

Teatr

w 1935 roku, opowiada o biednej rodzinie mieszkającej w małych dzielnicach, zmaganiach kontrolujących rodziców i aspiracjach ich dzieci.

René Marqués The Oxcart (1959) opowiada o wiejskiej rodzinie portorykańskiej, która wyemigrowała do Bronxu w poszukiwaniu lepszego życia.

A Bronx Tale to autobiograficzne przedstawienie jednoosobowe napisane i wykonywane przez Chazza Palminteriego . To opowieść o dojrzewaniu, której akcja rozgrywa się na Bronksie. Premiera odbyła się w Los Angeles w latach 80., a następnie była grana na Off-Broadwayu. Po filmowej wersji z udziałem Palminteriego i Roberta DeNiro, Palminteri wystąpił ze swoim jednoosobowym show na Broadwayu i podczas trasy koncertowej w 2007 roku.

Zobacz też

Bibliografia

Uwagi

Cytaty

Dalsze czytanie

Ogólny

  • Baver, Sherrie L (1988). „Rozwój wspólnoty portorykańskiej w Nowym Jorku”. Czasopismo Towarzystwa Historycznego Hrabstwa Bronx . 25 (1): 1-9.
  • Briggs, Xavier de Souza, Anita Miller i John Shapiro. 1996. „CCRP w południowym Bronksie”. Książka planistów, Zima.
  • Corman, Avery. „Moje stare sąsiedztwo zapamiętane, pamiętnik”. Książki barykadowe (2014)
  • Chronopoulos, Temida. „Marty” Paddy'ego Chayefsky'ego i jego znaczenie dla historii społecznej Arthur Avenue w Bronksie w latach pięćdziesiątych”. The Bronx County Historical Society Journal XLIV (wiosna/jesień 2007): 50-59.
  • Chronopoulos, Temida. „Upadek miast i wycofanie się Uniwersytetu Nowojorskiego z University Heights, Bronx”. The Bronx County Historical Society Journal XLVI (wiosna/jesień 2009): 4-24.
  • de Kadta, Maartena. Rzeka Bronx: Historia środowiskowa i społeczna . Prasa historyczna (2011)
  • DiBrino, Mikołaju. Historia toru wyścigowego Morris Park i rodziny Morrisów (1977)
  • Jackson, Kenneth T., wyd. Encyklopedia Nowego Jorku ( Yale University Press i New-York Historical Society , (1995) ISBN  0-300-05536-6 ) zawiera wpisy, mapy, ilustracje, statystyki i odniesienia bibliograficzne dotyczące prawie wszystkich istotnych tematów w tym artykule od całej gminy po poszczególne dzielnice, ludzi, wydarzenia i prace artystyczne.
  • McNamara, John History In Asphalt: Pochodzenie Bronx Street and Place Names (1993) ISBN  0-941980-16-2
  • Twomey, Bill i Casey, Thomas Images of America Series: Northwest Bronx (2011)
  • Twomey, Bill i McNamara, John. Wspomnienia szyi Throggsa (1993)
  • Twomey, Bill i McNamara, John. Images of America Series: Throggs Neck-Pelham Bay (1998)
  • Twomey, Bill i Moussot, Peter. Throggs Neck (1983), obrazkowy
  • Twomey, Bill. Obrazy Ameryki Seria: Wschodni Bronx (1999)
  • Twomey, Bill. Obrazy Ameryki Seria: Południowy Bronx (2002)
  • Twomey, Bill. Bronx w kawałkach i kawałkach (2007)

Historia Bronksu

  • Barrowsa, Edwarda i Mike'a Wallace'a. Gotham: Historia Nowego Jorku do 1898 (1999)
  • Baver, Sherrie L (1988). „Rozwój wspólnoty portorykańskiej w Nowym Jorku”. Czasopismo Towarzystwa Historycznego Hrabstwa Bronx . 25 (1): 1-9.
  • Projekt Pisarzy Federalnych. New York City Guide: kompleksowy przewodnik po pięciu dzielnicach metropolii: Manhattan, Brooklyn, Bronx, Queens i Richmond (1939) wydanie online
  • Fitzpatricka Benedykta. Bronx i jego ludzie; Historia 1609-1927 (The Lewis Historical Publishing Company, 1927. 3 tomy), historia narracyjna plus wiele biografii wybitnych obywateli
  • Goodman, Sam. „Złote getto: Grand Concourse w XX wieku”, Bronx County Historical Society Journal 2004 41 (1): 4-18 i 2005 42 (2): 80-99
  • Greene, Anthony C., „Czarny Bronx: spojrzenie na Fundację Czarnych Społeczności Bronxu do 1900”, Bronx County Historical Society Journal , 44 (wiosna-jesień 2007), 1-18.
  • Jackson, Kenneth T., wyd. Encyklopedia Nowego Jorku (Yale University Press i New-York Historical Society , (1995) ISBN  0-300-05536-6 ) zawiera wpisy, mapy, ilustracje, statystyki i odnośniki bibliograficzne dotyczące prawie wszystkich istotnych tematów w tym artykule od całej gminy po poszczególne dzielnice, ludzi, wydarzenia i prace artystyczne.
  • Jonnes, Jull. South Bronx Rising: The Rise, Fall, and Resurrection of an American City (2002) wydanie online
  • Melancholia na Bronksie, ale nie z powodu stadionu Davida Gonzalesa , The New York Times , opublikowana i pobrana 19 września 2008 r.
  • Olmsted, Robert A (1989). „Historia transportu na Bronksie”. Czasopismo Towarzystwa Historycznego Hrabstwa Bronx . 26 (2): 68-91.
  • Olmsted, Robert A (1998). „Transport zrobił Bronx”. Czasopismo Towarzystwa Historycznego Hrabstwa Bronx . 35 (2): 166–180.
  • Purnella, Briana (2009). „Desegregacja Jim Crow North: dyskryminacja rasowa w powojennym Bronksie i walka o integrację Castle Hill Beach Club (1953-1973)” . Afroamerykanie w Nowym Jorku Życie i historia . 33 : 47-78.
  • Purnella, Briana; LaBennett, Oneka (2009). „The Bronx African American History Project (BAAHP) i podejścia do stypendium na temat / dla czarnych społeczności”. Afroamerykanie w Nowym Jorku Życie i historia . 33 : 7–23.
  • Rodríguez, Clara E. Portorykańczycy: Urodzeni w USA (1991) wydanie online
  • Samtur, Stephen M. i Martin A. Jackson. The Bronx: Lost, Found and Remembered, 1935-1975 (1999) recenzja internetowa , nostalgia
  • Ultan, Lloyd . The Northern Borough: A History Of The Bronx (2009), popularna historia ogólna
  • Ultan, Lloyd. Bronx w epoce pogranicza: od początku do 1696 (1994)
  • Ultan, Lloyd. Piękny Bronx (1920-1950) (1979), mocno ilustrowany
  • Ultan, Lloyd. Narodziny Bronksu, 1609–1900 (2000), popularne
  • Ultan, Lloyd. Bronx w niewinnych latach 1890-1925 (1985), popularny
  • Ultan, Lloyd. Bronx: It Was Only Yesterday, „Bronx: It Was Only Yesterday 1935-1965 (1992), mocno ilustrowana popularna historia

Gazety

Wspomnienia

Historia